mevsimler, iklimler değişti, gökyüzü grileşti
ocak ayazı düştü gecelerime
her şey uykuda, karıncalar hücresinde
sanki bir benim uykusuz yollarını gözleyen
yıldızlar sönük, ay üşümüş yalnızlığına
içimde kopan deli bir fırtına var
isyan çığırtkanlığı kabarır baykuş sesinde
gücümü, direnci kaybettim yokluğunda
sokakların serserisi oldum, ayyaşım avaz avaz...

alyans almıştım sana en sevdiğinden
düşler kurarken sonsuz mutluluğa
saklı bahçenin mahzeninde demlenirken
gözlerinde uçuşan kelebekler
bir sevdanın kısacık olduğunu mu söylemişlerdi
baktığımda ela gözlerinin derinliğine
umutsuzluğun romanını okur gibiydim
ayrılık çanları çalmıştı gönül dağımda
üveyikler, angut kuşları olamadık ona yanarım...

Gönül kapım kapandı, yedi iklim kışa döndü
rüyalarım karardı, korkular yüreği sardı
mezarlıklar etrafında ruhsuzum
ölmüş sekiz kardeşimin mezarlarını öptüm
solmayan bir demet siyah güller bıraktım
suladım kırağı çalmış papatyaları
yokmuş gibi yaşayan bir faniye döndüm
ikindi ezanı okunurken kardeşlerime kapanıp
senin yokluğunu da ekleyerek ağladım...ağladım...

Zafer Direniş
...