Can yakıyor ayazlar...
Bu umarsız heva sarhoşluğu,
Meşk teraneleri,
İnsanın kanını donduruyor.
Gözler boşlukta seyir halinde...
Nesiller yalpalıyor...
Nesiller yanıyor! ..
Ucuza gitti sadakat, vefa nerede?
Yürekler kanıyor...
Kınamayın beni, ne olur.
Ar düştüyse pazara,
Suç benim mi? ..

Harmanda koşanlar var;
Kaygan zeminde,
Pervasız koşanlar...
Şarap fıçısında fahişe fikirler...
Bulanık akıyor abdest suyu.
Veballeri ve isyanları,
Nisyanla boşayanlar var...
Sevgi nerede, tutku nerede?
Aşk düştüyse pazara,
Suç benim mi? ..

Dişleri kemiriyor, beyinlerin gıcırtısı.
Fukara efkarın çığlıklarında;
Bağışık yaşayanlar,
Her halde girift anlar,
Karmakarışık hisler taşıyanlar var.
Ser nerede, dal nerede?
Halden anlamayan,
Kal düştüyse pazara,
Suç benim mi? ..

Cüceler arsız! ..
Gölgeler sırnaşıyor...
Devlerle oynaşanlar var.
Bir sabır taşı ki bağırlardakine eş,
Çuvaldız ucunda taşıranlar var.
Birileri kaşıyor...
Şaşıranlar var...
Namertlik şiar olmuş.
Mertlik düştüyse pazara,
Suç benim mi? ..

Ruhların terkisinde,
Gecenin bir gerisinde,
Arzı taşıyanlar var.
Şaşı bakıyor, şaşıranlar güruhu...
Zırva tevillere baktırırken;
Hokkabaz ve canbaz...
Deveyi hamuduyla,
Aşıranlar var.
Doğruluk nerede? ...
Dürüstlük düştüyse pazara,
Suç benim mi? ..

Can yakıyor ayazlar...
İnsanın kanını donduruyor...
Temmuzda zemheriyi yaşayanlar var.
Kınamayın beni ne olur,
Can tezgahında,
Ten düştüyse pazara,
Suç benim mi? ..

Zekeriya Maral