Soğudum ateşlerden,
yapayalnız ışıltılı lambalardan
süslü kaldırımlardan
yoruldum sonu yok yollardan
dahadır bozulmuş saltanatlardan
Bu yüzdendir Ali Kemâl
hep bu yüzden utandım,
gördüm oturan insanlığı
şirk koştum insana insandan
özür mü zafer mi, yazılan şiirler
alıp kendimi bulutlara atasım
rüzgârlara koyasım şu başı bu yüzden
senin de kalbin oldu, Ali Kemâl
sonra yenilgilerle senin de savaşların
hep derdik daha da deriz kimbilir
kitabı olmalı âşkların ve imanı
hep bi korkuyla sevgilerin
nicedir kurtulmak ister insan
nicedir fütursuzca Yaratandan
barsaklarına kadar tembel bir halk
Kıble şaşı, şiraze kayık, batık
hep bi bahâne Ali Kemâl, hep
kibar ve fahişe düşünceler
öyle şeytanımsı ki öyle soyunuk lânet
derdimiz kuşlara seğirtmek
bir çiçeğe yalvarmak derdimiz
bir Havva’nın eteğine gözyaşı dökmek
bu da bir kargış sesi Ali Kemâl
aşağıdan bir yerden gelir tef sesi
bir mutluluğun, bir müjdenin belki
burada günbatımı, huzur ki eşsiz engin
dizimde bir yusufçuk, âh nasıl desem
canım kiraz çekmiş Nisan’ın on sekizi

/..