KAYBETTİK!

Ne zamandan beri, gör neler olmuş;
Sevgi, saygı, muhabbeti kaybettik!
Memlekete ipsiz dönmeler dolmuş;
"Er" denilen o heybeti kaybettik!

Atıldık kenara her file gibi
Yaşamak dediğin zor çile gibi
Boğaz tokluğuna bir köle gibi
Ekmeği, yemişi, eti kaybettik!

Uçacağız sandık göklere erdik
Gittikçe yerlerin dibine vardık
Ceza sahasına fazlaca girdik
Hiç gol atamadık, şut’u kaybettik!

Yola çıkanları bıraktık yolda
Kutsal emaneti kaybettik çölde
Taşladık armut’u koymadık dalda
Eyer’i, semeri, at’ı kaybettik!

Hacısı, hocası, imam bayıldı
Gelen ağam, giden paşam yayıldı
"Bizden" olan her şey adam sayıldı
Çok karıştı işler, net’i kaybettik!

O ilâhî sırrı kimse bilmedi
Fukara düştükçe zengin almadı
Sadakat bozuldu, güven kalmadı
Bizler esas emaneti kaybettik!

Murat Kahraman Murâdî
25.11.2022/İst.

Not: 25 Kasım 2022’de yazmış olduğum, bir yıldır demlenmeyi bekleyen bu Eserimizin gün yüzüne çıkışı bugüne nasipmiş; hamdolsun. Arz ediyorum.