Küçücük bir çocuktum babam tuttu elimden,
Dedi ki bak bu okul, habersizdim bilimden.
Bacaklarım titrerken, amca dediğim bir zat,
Dedi ben öğretmenim, amca değilim evlat.
Ana kucağı gibi, şefkatlidir öğretmen.
Baba ocağı gibi, şefkatlidir öğretmen.

Yediden yetmişine, ilgiyi veren de o.
Büyüğüme küçüğe bilgiyi veren de o.
Sihirli elleriyle kollayarak koruyan,
Gösterdiği sevgiyle çiçek gibi suluyan.
Nesillerden nesile bir çınardır öğretmen.
Susuz kalan çöllere bir pınardır öğretmen.

"Türk öğün çalış güven" Sözünden hareketle.
Buğday tanesi gibi sunduğu bereketle.
Emanet nesillerin bedenen emekçisi.
Fikren, ilmen ve fennen Cumhuriyet bekçisi.
Ata’sının yolunda bir aşıktır öğretmen.
Geleceğin yolunda bir ışıktır öğretmen.

Gözleri alev alev fedakar ama vakur,
İlim onun her şeyi hem okutur hem okur,
Talim ve terbiyenin vatan için öncüsü,
Manevi bir mücevher gönüllerin incisi.
"Fikri hür, vicdanı hür" ilk adımdır öğretmen.
"İrfanı hür" bu yolda hep kadimdir öğretmen.

Çiçeğin en güzeli çocuklarımdır diyen.
Onlarla birlikteyken ömründen ömür yiyen.
Usanmadan hep veren dinamik çağdaş dingin.
Bilgi ve tecrübede denizler kadar engin.
Türk kültür ordusunda bir sanattır öğretmen.
Emsali bulunmayan bir berattır öğretmen.

Kitabında esaret ve sefalet yazmayan.
Boynunu hiç eğmeyen, ahlakını bozmayan.
"Sarsılmaz bir inançla" tüm engelleri kıran
Yarınlara umutla nice hayaller kuran.
Her türlü söylevinde bir sezgidir öğretmen.
Doğruya ve güzele bir çizgidir öğretmen.

Kul Fikret minnettarca öpmeli o elleri,
Vefamız bir gün değil; diye söyler dilleri.
Başöğretmen diyor ki "Milletleri kurtaran,
Yalnızca öğretmendir" Size emanet yarın.
Millet adını veren bir mihenktir öğretmen.
Medeniyet yolunda bir ahenktir öğretmen.

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)