ömür yalancı bir sonbahar
kaçılmıyor kendinden
böyle başlar unutulmuşluk
bir parkın kenarına tutunmuş
göz ucundaki yalnızlık
leylekler dönüyor
bahçelerde zaman
uzamış dalları ağaçların
haberi yok
yaprağına yuva yapan kuşlardan
denize bakıyor gölgeler altında bankolar
üstlerinde yüreklerin esintisi
gelir diye bekleyenler
sisli ışıklarda solgun
hüzün mevzi tutmuş
pususuna düştük yalnızlığın
öleni kimse bilmez
söz vermiş gibi tüm diller suskun

üzerinde çentikler onun ismini yazmış
rıhtımda varlığı unutulan bankolar
izlerken hayatı uzaklardan
yar gelecek diye
martılar konmuyor üstüne
hafif bir meltem
gözlerin kıyısında ıslak ıslak kıvrılan

kaybolan yıllar içinde
kendini kendinden uğurlayan ben
halbuki sevmeyi sevdim
bir de sereserpe uzanmış mısraları
şiirlere bıraktım gönüle yazılan hasreti
korkuyorum sabahı unutacak karanlığım
bir dost gibi yanımda
hoşgeldin yalnızlığım ..

hilmi arsoy - tekirdağ 15.11.23