Gün dönerken büyüdüğüm topraklara
Ben dönemem bir daha.
Söyle, hangi dudaklarla öperim seni,
Hangi ellerle severim.
Ve hangi gözlerle bakabilirim sana.
Ben seni oralarda sevdim.
Yolların bitimindeki dağlarda.
Bir balıkçı kasabasında,
Köyde, İstanbul’da, Paris’te
Ama en çok da bir kadın ülkesinde.

Ne güçlü kadınlar var ,kadınlar ülkesinde,
Ağlayan, gülümseyen, düşünen kadınlar,
Geceleri yıldızlara dokunan elleriyle,
Bir çocuğun düşlerini ören kadınlar,
Yanaklarından süzülen yaşları silerek
Bir lokma ekmek için sırtını bükerek,

Bazen bir bebeğe, bazen de kendisine,
Ninni söyleyen kadınlar.

Bir kadın ki
Aydınlığa doyamamış gözleri,
Bir kadın ki
Çamaşır tellerinde yıpranmış elleri,
Bir kadın ki
Bekleyişlere sığdırmaz hayatını
Geleceği bir erkeğe bağlamaz
O, karanlıkta kaybolmaz,
Kendi ışıltısıyla aydınlatır geçtiği yolları.

Gökyüzünü belirli bir ışık sarar ya bazen
Öyle sarar ki dünya bile
Bembeyaz olur, deniz bile
Öyle bir sarar ki dağlar
Öyle bir sarar ki çiçekler ve kuşlar
Öyle sarar ki kadınlar
Sarıdır ışığın rengi
Sarıdır kadınların gülüşü
Ve sarıdır kadınlar ülkesi

Büyüdüğüm topraklarda arama beni,
Kadınlar ülkesinde bulacağım ve orada seveceğim ben seni.