Bugün eyyam-ı matemdir, ehl-i iman ağlar!
Bugün eyyam-ı zulümdür, ehl-i vicdan ağlar!

Bugün ehl-i gök ağlar, islam dünyası naçar!
Bugün eyyam-ı hicrandır, ehl-i iz’an ağlar!

Bugün, gözler kör, kulaklar sağır, diller suskun,
Yürekler taş kesilmiş, kaybolan vicdan ağlar!

Bugün harab olmuş yer, yıkılmış hanumanlar,
Ne korkunç bir vahşettir, can ağlar, canan ağlar!

Bugün yeni filizlenmiş nice güller soldu,
Baharlarda hüzün, bahçelerde hazan ağlar!

Zalimin zulmü karşısında, inlerken mazlum,
Bir ney gibi dinleyen, duygusuz insan ağlar!

Bu nasıl bir zulüm Yarab! dayanmaz yürekler,
Kaybolmuş samimiyet, ağlayan yalan ağlar!

Talan olmuş bahçeler, ne gül kalmış, ne bülbül,
Merhamet kalmamış hiç, kalplerde derman ağlar!

Bugün, kan revan içinde, Selahaddin yurdu,
Dökülürken çiçekler, gökte kehkeşan ağlar.

Bu nasıl kalptir ilahi, his yok, duygu yok,
Yüreğinde, bir damla, merhamet olan ağlar!

Yarab! Bu nasıl vahşet, tasviri gayr-i mümkin,
Bu manzara karşısında ehl-i nadan ağlar!

Sanki koptu kıyamet, kimseden bir fayda yok,
Bugün, güller soldu, bahçelerde hazan ağlar!

Yarab! bu çekilen azap, nedendir burada?
Kan kokan bu toprakta, namaz ve ezan ağlar!

Neden? zalim zülm ile abad olur her zaman,
Şu gözü yaşlı ana, neden? her zaman ağlar!

Sanki zaman muharrem, mekan Kerbela oldu,
Yürekler, mazlum halkın acısıyla, kan ağlar!

İlahi, hikmetinden sual olunmaz, lakin…
Zalimler, gülüp oynarken, mazlum neden ağlar?

Bilirim, durmaz kainatın seyr-i mutadı,
Aciz kalınca insan, kalpte heyecan ağlar!

Bugün kimler, kimden etmeli ancak imdadı,
Sarınca ruhu küfür, sinede iman ağlar!

Ey kalplere itminan veren, Yüce Yaradan!
Engin rahmetine muhtaç, ehl-i pinhan ağlar!



...andelip...