Gül açar mı sensiz?
Can sever mi nedensiz?
Bal verir mi sevgisiz?
Gün doğar mı tansız?
Sen gidiyorsun işte!

Dallar yapraklarını dökmekte,
Kuşlar boyun bükmekte,
Acı, acı ötmekte,
Doğa yine küsmekte.
Sen gidiyorsun işte!

Hani yazları yağmur yağmazdı?
Seninle güzelleşen hayat,
Hani sessiz olmazdı?
Hani karanlık çökmezdi?
Sen varken bulutlar ağlamazdı!
Sen gidiyorsun işte!

Gidişini sezen yürekler gamlı,
Biraz daha kal diyemeyen,
Sulu gözler anlamlı,
Yüreği dost canlı.
Fırtına kopar nadir zamanlı,
Suskun gönül isyanlı.
Sen gidiyorsun işte!

Bilirim, gittin ya geç dönersin,
Eylül artık göç mevsimi heyhat!
Göçmen kuşlar da gitmekte,
Gidişler hüzün elbet.
Sen gidiyorsun işte!

Unutulmak kurşun yarası,
Unutma sılayı evlat?
Emircan’ı özlersen,
Hasreti biter elbet.
Senin olmadığın yer zillet!
Sen gidiyorsun işte!
27.9.2023 Emir Şıktaş