Zalim dünyanın
Derdi tükenmez
Sancılar sarmış
Dört bir yanımı
Tek tek tükendi
Gitti sevdiklerim
Ne can dayanır
Ne can kaldı
Kimine beyaz kefen
Kimine tabut
Omuzlar taşıdı
Hüzünle
Keder yüklü bir nefes
Başlangıç ağlamaklı
Gidiş sela ile
Hani hüzün yüreğe düştüyse
Gözlerden mermi gibi yaşlar
Kifayetsiz çaresizlik
Sarı verir insanı
Kader demek
Nasip demek
Vakit bitti demek
Dile kola gelir
Lakin yürek kaldırmaz
Salanma dik dur
Kimler geldi kimler geçti
Önce yetim oldun
Sonra öksüz
Yanına Kimi eklersen ekle
Dolup taştı
Garipler mezarlığı
Her musalla taşına
Gözlerim ilişiği vakit
Bir sevdiğimi uğurlama merasimi başladı
Kadir bilmez dünyanın
Yolculariyiz kah bu gün
Kah yarın
Cansiz beden
Soğuk musalla taşına düşecek
Bir fatiha bir sela
Düşermi payıma
Bilmem
Bildiğim tek şey var
Çok uzun zamandır
Fatiha okuyorum
Göz yaşı döküyorum
Acıyla harmanlaniyorum
Şimdi başka acı
Başka musalla taşı
Başka sela
Ne kadar korkunç bir durum
Ölüm dediğin
Oysa ne kadar yanlış düşünceler
Ölüm ki
Bir çok cana bir çok nefese
Kurtuluş kapısı
Rabbım
Her nefes alan canlıya
Hayırlı Ölüm nasip etsin ki
Geride kalanlar
Acıyla harmanlanmasin
Vakit tan vaktine gebe
Sabah ezanından önce
Bir sela daha dokunacak
Yüreğime
Ve sellam..


Ve tan vaktine varmadan
Okundu sela...