İÇİMDEKİ SES !
Maziden gelen bir ses, çağırıyor durmadan:
"Vakit vuslat vaktidir, haydi artık gel" diyor.
Süzülüyor odama, pencereye vurmadan.
"Benden başka tüm herkes, sana artık el" diyor.

Anladın anlaşılmadın, çilen canına yetti.
Sabrın bir memba idi, tükendi o da bitti.
Senin olanlar bile, sana el oldu gitti.
"Ben sana hediyeyim, durma haydi al" diyor.

Zaman yüreğindeki, son kaleyi yıkmadan.
Gözünde sakladığın son damlalar akmadan.
Uzaklaş bu dünyadan, hiç arkana bakmadan.
"Tut elimden benimle hülyalara dal" diyor.

Eğilip bükülmeyen, bir baştır yoğun - varın.
Dün sana ne verdi ki, ne getirecek yarın.
Kurtul tüm yüklerinden, düşüncelerden arın.
Dök içinde ne varsa, hep benimle dol" diyor.

Acısı yüzündeyken, yediğin her tokatın.
Yine de gülümseyip, geçer diye yıkadın.
Yıllar yılı duymazdan gelip kulak tıkadın.
Beni huzura erdir, sen de mutlu ol" diyor.

Onuncuköylü İsmail SIKICIKOĞLU