öyle dediler
başımda kavak yelleri varmış
bilseniz nasıl da esiyor
yerden kesiliyor ayaklar
düşünürken
bir karış yukarı bakıyorum
aklım havada
ah şu komşumuz Cevriye abla
beni nasıl çekiyor
mıknatıs olmalı bayağı şüphem var
şu okul, çocuğu bendeniz
henüz onaltısında talabe
nüfus cüzdanında çocuk yaşım
Cevriye abla otuzunda olmalı
erken yaşta dul kalmış
yıllar geçmiş ayrılalı
bir başına hayat mücadelesi yaşamda
gördükçe yakından
aklımı alıyor dar gelen düğmeleri
ya biri koparsa yerinden
nasıl yardım ederim
bir telaş var içimde
heyecan heybelerce
şen kah kahaları var
kırmızı dudakları gibi
yüzü gülünce yanakları da al al oluyor
kapı önünden geçerken
balkondan sarkıyor el sallarken
akranlarım okula giderken
ben okulu asıyorum
markete yollar diye
onu gözlüyorum gizlice

Dönüşte elim kolum dolu zile bastığımda
kısa eteği ile karşılıyor beni
içimi eritiyor gözleri
aval aval bakıyorum
güzel kokan elleriyle
o yanağımı sıkması var ya
ojeli parmakları renk renk kuş lokumu
ah Cevriye abla
senin merhametin yok mu ...

hilmi arsoy - tekirdağ 19.8.23