Yıllardan altmışaltı bir eylül günlerden
Gelmişim fani Dünya’ya işte o gün ben
Çok şirin ve güzeldi o zaman köyümüz
Neşeyle geçerdi çocukluk günlerimiz

Fakir yoksul yaşardık yokluklar içinde
Ama mutluyduk asi olmazdık bir günde
Hayeller kurardık umut vardı içinde
Kederleri paylaşırdık birlik içinde

İlkokul’u okudum kendi köyümüzde
Ortaokul’u da bitirdim komşu köyde
Okumak tek hevesimdi ama olmadı
Çalışmam lazımdı hayat böyle başladı

Yaş onbeş ayrıldım evden çıktım gurbete
Zorluklarla yaşarken alıştım hasrete
Kucak açtı İstanbul banada böylece
Çalıştım sabırla ve şükr ettim her gece

Askerden sonra da evlendim sevgilimle
Yeni bir dönem başladı ve ikimizle
Sıkıntıyla geçti bizim ilk yıllarımız
Tükenmedi hiç bir zaman umutlarımız

Bizimde oldu bir gün şirin bir evimiz
Mutlu olmaya başladı günlerimiz
Şu an onyedi yaşında bizim oğlumuz
Ve artık biz üçümüz birlikte mutluyuz

Doğan Merak