İçimin
Acımın
Çaresizliğimin karanlığında,
Son çıkmaz sokakta
Adressiz bir meyhanedeyim!

Hiç bir yön tabelasının göstermediği!

Ben ve
Bir de benim
Kadim dostum yalnızlığım,

Çömelip oturduk,
Yarım yamalak
Bir öykünün yar’ına..

Saki sensin,
Sanki
Kimliksiz bir cellat!

Minik bir likör kadehinde ki
On dört boğumlu akrep zehirini uzatıp,
"İç" diyorsun bana
"İç kana kana"..

Öyle ya;
Zurnada peşrev olmaz ki,
Ne çıkarsa bahtına,

Kulaklarımda zonklayan
O son cümlen,
Dudaklarımda
Dudaklarının yakıcı izleri,
Ölü bir teslimiyetle
Tutuyorum boşlukta ki ellerini..

Şimdi ben;

Önümdeki masada
Yanık kibrit çöplerinden
Bir darağacı kurup
Bir tel siyah saçınla
Sallandırıyorum
Gözlerini..

İlginç,

Yafta da yazmıyor,
Ne bir suç
Ne de ölenin kimliği!

Damarlarımdan çekilen
Kanım değil sanki;

Uzay boşluğuna akar gibi
Kara bir deliğin yuttuğu

"Yeniden sevebilme ihtimalli"

Boynu bükük bir aşkın
Irayan
Ayak sesleri..
25/Haziran/2023