![]() SIRRA KADEM BASAN DOSTLAR...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Hüzne sirayet eden bir yenilgi ucundan dökülen küle meftun bir gülüş bellerken cenneti aşkın hatırına sırra kadem basan dostlar katedrali: Öykündüğümdür belki de öldüresi bir hüznün bakiyesi Aşka hicret eden tevafuk dolu gece İndinde sözcüklerin kaskatı Kesilmişçesine içimde saklı Bilmece Bir kozsa sevgi Kozasında saklı düşlerin geleceğini Bellemek kadar belirmesi de ansızın Tahayyül etmenin imkânsızlığından sızan Gözyaşımın ikramı ve idamı İdamesi de ömrün idare lambasına üşüşen pervaneler gibi İçtimada geçen hazzın reçetesi Sadece de yolu geçerken duadan insanın Duayeni yalnızlığın Kabuk bağlayan yaralardan değildir de hani Dinmek bilmeyen rüzgârın nazı ve hazzı Ağırladığım geceden Aksayan bir heceden Ağaran günden Akla zarar bir tebessümü beklerken Meleksi bir coşku ve sevginin rütbesine İlişen kelebek ömürlü İken mutluluğun Mağdur selamın kellesini uçuran Zebani Hasmı ya da hışmı Haiz olduğu bir satırdan sızan o sızı İçerlemesi güneşin Gerisin geri kaçtığı sevginin İbaresi, Paslı bir çekmece Pes etmekse ölüm saklı iken o tek hece İçerlediğim kadar ömrün savruk güftesi Beynamaz bir esinti olsa olsa Muğlak karelerin hezeyanı Üçgen ilişkilerin feryadı İçtimada aşk ve Tanrı Ve kulvarında öncü iken acının duayeni Bir şairden öte Hizalandıkça duygular kare kare İzleklerde saklı bilumum bilmece Ötüşen ve uçuşan Nazlı kanadı sevdanın Kardıkça dünü Neler çıkar altından Kim bilir ölgün göğün Muhtevası ve çatısı akan Bir sözlük misali Paçalarımdan sızan binlerce hece Birlik olmanın dirayeti İle sınanan insanlığın bekçisi ve bekası Sadece Allah katında saklı Hüsranın bir adım ötesi Kâh huzur kâh ölüm Güdülen ömrün bakiyesi Bir şiir daha devirdi ya şair Devinen hüznün körelttiği değil de kalemi Kale alınmasa da benliği Kalburüstü bir günden arda kalan Sızının sızdığı Meleklerinse sırtını sıvazladığı Bir hediye bellerken o muğlak sonu Ruhu da duymazken şairin Geçti geçeli kendinden Geçkin günlerin geçimsiz suretleri Taş bastıkça yüreğine Taşa dönen bir ceset gibi Beklemede iken zebani Meali yitik ve kaçık bir sözden son kalan Sızısı ve noktası çoktan Konmuş ömrün ölüm vardiyası Saklı tuttuğu kadar sırlarını Serildiği döşekten Arda kalan o ince sızı Varsın olsun ölüm, çıktığı yokuşu Diklemesine kesen bir boyutta Ruhunu teslim ettiği soyut bir rakımda Kavuşmaksa sevdiklerine ve Rabbine Elbet tecelli edecek o son teselli Boyunduruğunda kaderin Kederi ile hemhal ölümcül bir esintide Donan yüreğinin tembihlediği Bir şiir ve de öyküden çok başka Bir boyutta Varsa yoksa s/özlendiği yaralı Ve ucu kırık kalemi İle hançerlendiği sırtından Tevafuk dolu bir günün nezdinde solan hece hece anbean… |
Yüreğinize emeğinize sağlık
Nice kalıcı şiirler dilerim
Saygılar ve selamlar