Bir gurbet türküsü söylüyor yanan yüreğim
Kimsesiz sokaklar gibi hep hüzün doluyum
Ayrılıktan uzak olan kente gideceğim
Simsiyah gecelerden beyazlara yolcuyum

Isıtamam kalbimin, buz tutmuş odasını,
Seninleyken her zaman, baharı soluyorum,
Gönül takviminin, bitmeyen o sevdasını
Bulupta unuttuğum, günleri, arıyorum

Unuttular Beni, acıların çarmıhında,
Hasretin meydanında, asın umutlarımı,
Nasılsa mahkum ettiniz, gönlümü anında
İsterseniz şanla yok edin kanıtlarımı

Umut dolu bulutlara yağmuru yükledin,
Yaşam hevesim gözlerindeki farkımızdır,
Şimdi yazdığım şiire, hüzünlü aşk dedin,
Gözlerinde yaşayan bu sevda, aşkımızdır.

Bir bilsen nasıl hasretim, ela gözlerine,
Yıllardır sarıp sarmaladım, çocukluğunda
Aynalara küsmüş bakmıyorlar, yüzlerine
Uykular kaçarken, rüyaların yokluğunda.

Siyah kalemle yazıldı alnımıza yazı
Yalnız, kimsesiz ve gariptir bizim halimiz
Gecenin sonunda sabaha benzer beyazı
Kapılar ardında buluşmaktı hayalimiz

Geceler mahşer gibi, geceler sanki zindan,
İsyanlar içinde kıvranırdı hep yürekler,
Duvarlar uğulduyor yokluğun hiddetinden,
Nevbaharda açıyordu rengarenk çiçekler.

Gözlerimde bitmeyen siyahtır duygularım,
Bırak hayallerim bende kalsın gidiyorum
Nasılsa kana boyanacak papatyalarım
Ey kalbimin tek iksiri seni istiyorum..

...andelip...