Dünya nimetine kazık çakanlar
Tatlı hayalleri kurmuş gidiyor.
Mutluluğa uzaklardan bakanlar
Kederin yükünü sarmış gidiyor.

Yoksul hasta çare bekler yatakta
Garip evde yemek olmaz ocakta
Umutlar kayıptır çıkmaz sokakta
Sanırsın vuslata ermiş gidiyor.

Şan ile şöhrete minnet edenler
Deccal’in peşine düşüp gidenler
Yüreğinde bitmez kini güdenler
Boş yere bedeni yormuş gidiyor.

İslam’ın uymuyor ikra emrine
Hurafe koyuyor bilim yerine
Varırım sanıyor ruhta derine
Cehalete dümen kırmış gidiyor.

Menfaat ehlinden paylar kapanlar
Her gördüğü yanlış yola sapanlar
Hak dururken maddiyata tapanlar
Günahı sırtına vurmuş gidiyor.

Kaybetmiş düşünce fikir izanı
Yalanla dolanır hergün Fizan’ı
Teneşir paklarmış derler azanı
Şeytanın koluna girmiş gidiyor.

Günah tarlasında hasat derenler
Haksızlık yoluna postu serenler
Yollardan şaşana gönül verenler
Necaset hamuru karmış gidiyor.

Belki de sözlerim boşu boşuna
Gönülleri kırmak gider hoşuna
Haramlar katanlar pişmiş aşına
Ayrık otlarını dermiş gidiyor.

İhlasa uymuyor kulun nazarı
Hakikat söylesin okur yazarı
Geçiyor diyerek Bor’un pazarı
Eşeği Niğde’ye sürmüş gidiyor.

Zor zamanda Allah adı ananlar
Vicdan ateşinde ruhu yananlar
Ahiri ömrünü bitmez sananlar
Mizan defterini dürmüş gidiyor.

A.Kadir YALDIZKAYA