Gidiyorum demiştin
Sensiz yüreğimin susacağını bile bile
Dün o sokaklardan geçtim
Taptazeydi hayalin hala eski yerinde
Gözlerime nemleri doldu mazinin
O okul yolu ; her akşam çıkışında
Beklediğin durak
Nedendi ayrılığımız hiç sebep yokken

Seni tanırken ela gözlerinde
Güzel yüreğinde sevmiştim
Bir yalın sevdaydı ikimizi vuran
Bir volkandı yakan kavuran
Gurbetin türküsü yoluydu bizi ayıran

Gidiyorum derken çaresizdin
Biz istememiştik bu gidişi
Şimdi acılar yüreğimi sararken
Hiç olmazsa olaydın yanımda
Yıldızlar bile bana senden yakın
Sen uzaksın onlardan öte !

Bu son adres... artık Sonbahar diyorsun
Demek gidiyorsun... hiç istemeden
Git !
Oysa sende istemezdin
Güz yaprakları gibi dökülmeye
Sokaklara
Git !.. bil ki bu gidişin hiç sırası değildi
Hatıran ağladı
Dün o sokaklardan geçerken
Gözyaşlarım ağladı
Geri dönüşü olmayan yolculuğuna

Demek gidiyorsun... git/me !
Hüznün vedası bu hiç bilmediğim
Hazan sarısı gök kuşakları şimdi
Gül yangınına dönüyor akşam güneşi
Bu şiiri ayrılığına yazıyorum
O mahşeri akşamlarda okursun
Okuyupta yüreğimdeki seni anlarsın diye

Yağmur yağıyordu dün anılar sokağında
Anılarla ıslandım, ağladım senden uzakta
Şimdi ayrılık makamında bütün şarkılar
Bu yağmur
Bu kuş sesleri... bu zeytin ağaçları
Şahididir gözyaşlarımın

Artık gidiyorsun
Bu gidişe ne sen dur diyebilirsin
Ne de ben
Bize engeldi zaten her şey
Şimdi ise ..... alnındaki ter
Bana gelen haber... senden
Yalandır aslında her şey
Çıpçılgın ayrılıklar girdi aramıza
Bu şiiri sana yazdım
Son mektubum olsun... desemde
Unutma almadan gitme !
Mevsimsiz çiçeklere döndü aşkımız
*

Günay Koçak

3 / 6 / 2023