0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
533
Okunma
İnsan dediğinin yarısı acı, yarısı umuttur.
Birazı gece, birazı gündüzdür.
Ve bir arayış halindedir mutlak.
Derinlerine inmenin yollarını arar durur.
Bazen büyük bir şehir olmak ister kaybolunası.
Bazen küçük bir sahil kasabası huzur veren.
Karışıktır kafası ve yorgundur ruhu.
Benliğinden kopup uzaklara çok uzaklara gitmek ister fakat gidemez.
Geçmişi tutar paçalarından ve kalır kendi dünyasında, döner durur içindeki çemberin etrafında.
Dersini almadığım bir sınavdı yaşam...
Ve herkes gibi ben de kaybettim..
O ki kaybetmenin var olduğunu kaybedince anladım...
Şimdi nerede kaybetmiş ve dahi kaybolmuş hükümsüz, yitik bir kimse görürsen bilesin ki o’yum ben...
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
