Ben ve hayallerim
Yaşamımın tümü bunlar
Merdiven basamakları gibi
Badal badal çıktım
Ağırdan ama emin
Her basamakta biraz daha
Daha yukarı
Bitmedi bir türlü
Çıktıkça
Badalların sonu yok gibi
Habire çıktım
Bir an yoruldum farkettim
Oturdum badalın birine
Her şey yerliyerinde sanarken
Baktım badalların başındayım
Yine diplerde
yine başlama noktasında
Çıktığım badallar
Sanki dibe geçiyor yerimde sayıyorum..
Buz kesti her yanımı
Üşüyorum,soğuk iliklerime işlemiş
Yüreğim düğümlendi
Umutlarım sonsuz girdabın derinliklerine savruldu
Çığluklara boğuluyorum sessizce
Sanki değirmen taşının arasında
Bir buğday tanesi gibi
Öğütüldüm
Un oldum
Unufak
Sevgisizlik eziyor
Sensizlikse uçsuz bucaksız kara zindan
Merdivenim uzansa
Çıksam yıldızlara
Tutunsam
Ordan karanlık gecene nur olsam
Yanaşsam sana dokunsam
Yumuşak tenini okşasam
Saçlarını
Dinlesem nefes alıp verişini
Umutlarımın sahibi olsan
Şiir yazdığım klavyem olsan
Her harfi yazarken dokunsam
usul usul
Mendilini ıslatan gözyaşın olsam
Mendilinde hiç kurumasam
Her tenini sildiğinde ıslaklığımı hissetsen
Ama ne çare
Dedimya
Hala badalların birinci basamağında
Yolun başındaymışım