Yüreğime ayrılığı ezberlettim
Yalnız geçer gecelerim
Geçmiyor burada günlerim
İçimde azıyor özlemlerim oy
Sattım iki gözyaşına hayatı
Çaldılar benden bugünden yarını mı
Söndürdüler yaşam ışığı mı
Söyle nasıl denir buna yaşamak mı oy
Ölmeden genç yaşımda kefen biçtiler
Beni toprağa diri diri gömdüler
Yüreğime kin dolu söz sarf ettiler
Beni anlamayı geç dinlemek istemediler oy
Gül oldum vakitsiz soldum dalda
Bilmem çıkar mıyım yarına
Filizlenir yeniden türkülerim oysa
Bir türkü düşerdi yüreğim hoyrat sevdaya oy
Dağlara verdim sırtımı rüzgara konuk
Can damarımda ruhum bölük
Bir yüzüm hasret güneşe dönük
Hayatım zindan ömrüm ise ihanet ten sönük oy

Hasretler iz bırakır mış gecelere
geceler her an tetik üstün de
sıvışırken esaret sürgünü sevda
sevdama yenik düşmüşüm yürekte

kan ağlar gözler yağmura teslim
burası zindan mahkum um esir im
ne gündüz ile barışır karanlıklar
burası değil ki ah asıl yurdum yerim

yurdum dan uzakta sürgün elinde
yabancı yüzler ayrılmış dilde
anlamam hiçbirini ne yazık ben
hasret kalmışım bir dostun yüzüne

yaşam ve ölüm arasında çizgi dir
garip duyguların hali hisler dir
umutla doğacak değil güneş
beni böylesine yakan özlemler dir

Şair: cihan şentürk