Henüz sonbaharın erken göçebe kuşu değildim.
Bir huzur bir şarkı bir mavi bakışına eğildim.
Nâr’ı, umut rahminde vefa riyâsında farkettim.
Ya ben sevgiye hayranım ya hüzün bana sevdalı.

Bazen çıkmaz sokaklarda gezdim dolaştım ağladım.
Her arzum ters gittikçe yüreğimi bir bir dağladım.
Oysa acılar başucumda ben huzuru aradım.
Ya ben acıya alıştım ya yaşlar bana sevdalı.

Alın terine çökmedim bilmem mal mülk gasbetmeyi.
Ben bir neferim severim yağmurda tohum ekmeyi.
Vicdana haramdır ölçmezsen kul hakkını, emeği.
Ya ben tokluğu seçtim ya harisler bana sevdalı.

Söylerim ona anlamaz benim malla işim olmaz.
Huzurla giden yolda durup eşeğe gem vurulmaz.
Oysa hakkın olmayan çayda dem, ömürde sorulmaz.
Ya ben gün dem’indeyim ya karanlık bana sevdalı...

09.09.2022
Mehmet Aydın
Antalya