2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1124
Okunma
kırık bir ezgiydi ...
çalan...
ruhani bir ögenin iç çekişi
yahut,
seslenişiydi sana...
çok sular akmıştı,
akacaktı da,
göz yaşları nehirlerinden...
siyah beyaz bir yalnızlık duyuluyordu,
film afişlerinden fırlamış...
bu yalnızlığı durduruyordu,
koskoca bir buse...
yeterince, olmadı, gibi, seslere
yankılanıyordu yüreğim sessizce...
fısıldıyordu aynı dramı tüm kuşlar
göçmeden...
bir teşekkürün boyundurluğundan, kurtar
beni angel...
ne kadar silikleşsede gün,
değeri vardı elbet...
sen’le...
bu ithaf sanadır...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.