"Ayrıldık seninle, şehrin en ücra yerinde
Yağmur izi kaldı eteklerinde hatıralarımızın
Kurusun diye çok bekledik, o izler belleklerde
Olmadı; tutuklu kaldık,acıtan gözyaşlarımızın..."

hatıralar...izleriniz olmasa yüreklerde,bu yaralar, neden ,kanadıkça kanar...çok seneler geçse de,silinmez leke leke anılar...müebbet yemişliğin,en açık mahkeme kaşesidir anılar...

"Zaman içinde sabır hanemize yeni bir kılıf ördük
Yağmur izlerini dostluğa perçinleyip dayanır olduk
Ayrılığın yakıcı taraflarını köküyle Gülşene gömdük
Gül kokusundan sarhoş olup, kalbimizle soluduk.."

sabır sabır oldu da ,kalktı eller semaya...hatıralarımızı da alıp dualarımıza,dostluğun o dayanılmaz cazibesiyle,dayanmaya söz verdik,Yaradana...gülbahçesine gömdük ki,ayrı kaldığımız günlerin acısını,bize güllerin en kırmızısı olarak dönsün diye...

"Şimdilerde, gülmelere terk eder yerini yanaklarımız
Anılar köz içinde korunacak hazine. Kalplerimizde
Mutlu, sağlıklı gülüşlerimizden hoşnut tüm dostlarımız
Sevdamız, harla dolu mühür olsa da ruh bütünümüzde"

Yanaklarımız gamze gamze gülmelerde...anılarımız,kalplerimizde, sönmemek üzere korunacak hazineler olarak kaldı...tüm gönül dostlarımız,gamzelerimizin renkleriyle mutlu...ruh bütünlüğü idi,bizim de aradığımız...

Tebriklerim,hüzün rüzgarlarının,ayrılığın acılarını tekrar tekrar tutuşturmasını tasvir edişlerinize,ve de,illa da,sabır ile tüm ayrılıkların üstesinden gelinebileneceğini ,avaz avaz dillendiren ,gülücüklerin efendisi,mutluluk reçetesi dizelerinizin içtenliğinedir...Tercüman olduğunuz tüm yürekler adına, Teşekkür ederim Alev Hanım...Selam ve saygılarımla...