Zamanin
Elinde bir tutsak hayaller
Kuş misali
Etrafı demir kafeslerle örülü
Kanat çırpıyor tam uçacak
Vuruyor kafes
Acitircasina kalbini
Kendi içinde isyanları
Ağazi çıktığınca bir şarkı çalar
çalarda duymaz kendinden başka
Hiç kimse
Yazmak ister
Mirildandigi şarkıları
Küçük küçük nidalarla
Kafes aralarından peyderpey bırakır bırakır özgürlüğe
Gidemediği yerlere
Gitsin diye
Öpemediği dudaklarında bir nida olup çıksın diye
Gece yarıların da her gün
Aynı saatde
Yanağına bir buse
Gözlerini açıp
Her zamanki gülüşü ile
bir gülse
Özgürlüğe uçan nidalarla
Duygular masum
Kalpde heyacan
Yeniden yasanmak istenen
Gözlerde bir perde
Başka yere kayan goze
Çam ağacı bulunmaz sırdaş
İçten gelen sarilmalara
Eski masa egelti lamba
menekşe kokulu sademi sade
Erimiş duygular zaman icinde
Lahza ucunda ufacık damla
Sarsilsada kafes
Atılsa kenarda bir koseye
mısra mısra duygula ucacaksa
içine çekip kokunu sana kosacaksa
Ne önemi var olmanın kafeste
Hatirlamaksa hatırlanmak istenen her nefeste
Sami Yüce 04.suva