Yokluğunuzla kalpte bir yangın bıraktınız
Sanmayın gözlerimde gözyaşım duruluyor.
Yüreğimde yaşarken bedenen ıraktınız
Albümlerde gezerken gözlerim yoruluyor.

Dedem fırtınalarda sığındığım limandı;
Babam bittiğim anda dizlerime dermandı;
Anam ninem sevgiye doyduğumuz insandı;
Her birisi o gönül tahtıma kuruluyor.

Gün günü kovaladı, zaman büyüttü bizi;
Oğullardan kızlardan torunlar dizi dizi,
Bedeni kaplasa da yaşlılık denen sızı,
Sabırla vuslat denen murada eriliyor.

Uzaklarda olsa da karındaşlık edenler
Gölgelerim büyüyor küçüldükçe bedenler
Hasret közünde kalbi yakıyorken gidenler
Belli ki kalp yarası sabırla sarılıyor.

Ruhum karmakarışık anılara dalınca,
Hayatın tadı başka baba, dede olunca,
Hele de sevdiğinden uzaklarda kalınca,
Hasret bıçağı ile yürekler yarılıyor.

Coşari, gidenleri saygıyla anıyorum;
Yüreğimin sesine çok çabuk kanıyorum;
Yaş yetmiş ya gideni andıkça yanıyorum;
Yandıkça rüzgarında benliğim savruluyor.

05.01.2023/Samsun

İbrahim COŞAR