Ey hayat!
Sen yaşanılabilir değilsin!
Ama
Yaşıyorum...
Uzaklaşıyorum bazen senden
Ama
Kaçamıyorum...
Bazen öğüt veriyorsun.
Bazen dövüyorsun.
Bazen de yerden yere vuruyorsun.
Ama öldürmüyorsun!
Birine geçim derdi veriyorsun.
Birine aşk!
Süründürüyor
Ama öldürmüyorsun!
Bazen güleç yüzlü,
Bazen sinirli oluyorsun.
Bazen de sen kimsin diyorsun!
Ey hayat!
Ben benden habersiz doğmuş bir faniyim.
Yol bilmez yordam bilmez bir insanım.
Giderim bilinmeze
Hep geç kalırım sana.
Her yaşta bilmezim.
Bilinmezim...
Koşar adım gelirim peşinden
Uzatsam elimi tutacağım zannederim
Uzanamam hep düşerim...
Ey hayat!
Ben ne sana yetişebilirim.
Ne de seni yakalayabilirim.
Git gidebildiğin yere
Artık koşmayacağım peşinden!
Yoruldum!
Her yere uzanmaktan
Kırk parça olmaktan
Her akşamı sabahlamaktan
Güneşi kırgın bitkin selamlamaktan
Yoruldum!