0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1674
Okunma
Balkondan sarkarak
Betondan mezarlarda yaşayan cesetlere
Gülümseyin diye haykırıyorum
Kafamın içinin doluluğu yük oluyor bedenime
Ellerim kayıyor düşüyorum
Beton zemine çarpıyor bedenim
Son kez görüyorum gökyüzünü
Ve kendi gökyüzüne koyduğum onca insan
Bulanıklaşmış halleri beliriyor karşımda
Cesetler çıkıyor pencerelere
Çok efendi çocuktu diyor biri
Diğeri onu onaylayan bir şekilde kafasını sallıyor
Anne feryadı kaplıyor gökyüzümü
Azrail kaldırıyor bedenimi
Koleksiyonuna nadide bir parça ekliyor
Ölümü avuclayan çocuk
Eve dönüyor
5.0
100% (3)