HUYSUZ KADIN

Baştan erkeği attı
Baltalara sap yaptı
Odun diyerek kıydı
Bakın şu huysuz kadın.

Kendinde hakkı gördü
Kocasını hep dövdü
Başına çorap ördü
Zalim şu huysuz kadın.

Zılgıtı yer susardı
Gözleri ise ağlardı
Karaları bağlattı
Çazgır şu huysuz kadın.

O mazlum bir insandı
Üçte çocuğu vardı
Hatır için yaşardı
Bilmezdi huysuz kadın.

Etti ona çok yazık
Davranmadı hiç nazik
Sevgi nedir gösterip
Sarmaz şu huysuz kadın.

Günden güne eridi
Çiğerleri çürüdü
Kahırdan da öldürdü
Yazık şu huysuz kadın.

Yetti kadının nazı
Çıkır böylesi bazı
Gitti kocanın hası
Arar şu huysuz kadın.

Allah vermesin başa
Huysuz karı ve koca
Mutlu olun daima
Der mi şu huysuz kadın.

Sözün kısası dostlar
Yazdım bildiklerimi
İnanın kızar bana
Duyar şu huysuz kadın.

Hem cinsimdi o kadın
Yaptığından utandım
Adına şiir yazdım
Okur şu huysuz kadın.

NURAY ÖZTÜRK KAYA
HÜZÜN ÇİÇEĞİ