![]() BERLİN SOKAKLARINDA...
yıllar öncesine attı beni ıslıklı rüzgâr yaprak misali
utanç duvarlarından sızan ayazlar üşütür anıları düşlerime sarılıp uyumak isterim loş ışıklar altında kaderime vurgun yemişim Berlin sokaklarında sersem olmuşum, yuvasız, yârsız kuşlara döndüm... hangi caddeye uzansam kapkaranlık, çıkmaz sokak etrafım dikenli tellerle çevrilmiş, esir kampında mıyım bir garip yolcuyum adı sanı yabancı bu şehirde ne aradığımı bulabildim, ne de kendimi kayıp kıtanın öksüz çocuğu gibiyim çaresi tükenen!.. Helga’lar gelip geçer yanı başımdan gülücükler kondurarak neyliyeyim sizleri, bana candan öte can gerek deniz gözlerde kulaç attığım yâri ararım ayazlar altında son vakte kadar umutları yakmadan direneceğim yokluğunu yaşamaktansa çekip gideceğim Berlin’den... Zafer Direniş ... |