(Rahmetli Şair M. Hüseyin Şehriyar’ın doğum gününe istinaden yazılmıştır)
Ana’dan, ana dil dersini alıp,
Analar dilice yazıp Şehriyar.
Şirin yuxularnan ağlıyıp, gülüp,
Halkının elice yazıp Şehriyar.

Sehend’de üreyi coşup, oynaşıp,
Savalan dağında bulut gaynaşıp,
Alagöz, Ağrı dağ, Süphan’ı aşıp,
Sevgisi dalıca yazıp Şehriyar.

Yelinen isteyip deste gülünü,
Ana dili, özge dili, elini,
Susdursan da, kim unudar dilini?
Güllerin alıca yazıp Şehriyar.

Uşağlığ illeri gayıdıp ona,
‘Heyder baba’ galıp, ömründe sona,
Hatireler hücum çekip son güne,
Köyünün halıca yazıp Şehriyar.

Ehvalat sinema, filim perdesi,
Zihninden silinmez gözeller sesi,
Hoşgenap’da arar gençlik hevesi,
Dilinin balıca yazıp Şehriyar.

Zamana yenilip köyünde çok şey,
Heyder baba’ya der, özlemle her şey,
Evvelce yaşarmış seyyid, ağa, bey,
Geçmişi belece yazıp Şehriyar.

Danışıp, dert yanıp, eli soruşup,
Hesretlikle, Heyder dağnan görüşüp,
Geçmiş heyalıyla tezze buluşup,
Darığıp balaca yazıp Şehriyar.

Bir sevdaya ömrü feda eyliyip,
Xeste yatağına Süreyya gelip,
‘Şimdi neden?’ deyip, üreyi dolup,
Sözlerini uca yazıp Şehriyar.

Heyder baba, sene gelip Şehriyar,
Ömrün son demine galıp Şehriyar,
Emircan, eşidip, bilip Şehriyar,
Yüzbinlerce hece yazıp Şehriyar.
4.1.2023 Emir Şıktaş