Keşke ulaşabilsem sana…
Gerçekte dokuna bilsem ellerine
Ama olmuyor…
Asıl gerçekse mahvediyor kemiriyor içimi
Sadece rüyalarımda benim olman
Kahrediyor beni…
Gözlerimi kapadığımda hissediyorum seni
Bir tek gece duyuyorum sesini…
“Gitme! Gitme kal bu diyarda” diyorsun
Elin ellerime deyiyor
Susuyoruz…
Sessizce ama sıkı sıkı sarılıyorsun bana!
Sanki içine hapsetmek istercesine…
El ele bindiğimiz bu gemide
Yol alıyoruz…
Yavaş yavaş engin denizler ulu dağlar aşıyoruz.
Ağzımızı bıçak açmıyor…
Az sonra bozulacak anın
Tadını çıkarıyoruz sanki…
Konuşsak büyü bozulacakmış da
Yok, olacakmışız gibi geliyor
Ürperiyoruz…
Ama bu mutluluk uzun sürmüyor
İşte zamanı gelmiş…
Dışardan bir ses mutluluğu bozuyor
Gözlerime bakıyorsun…
Bense suçlu bir çocuk gibi önüme…
Seni görememekten korkarcasına!
Yavaş yavaş gözlerim aralanıyor…
Ve içimden sızlayan cılız bir ses:
“hoş geldin gerçeğe” diyor
Ellerimi yanaklarıma götürünce de
Görüyorum ki;
Gene hüzün yağmuru var bu şehirde…
İşte böyle sevgili…
Uyku yarı ölüm derler
Ben en çok uykudayken SEVİYORUM SENİ!!!