Biri gelir seni sen eder,
Biri gelir seni sen den eder.....

ALIR BAŞIMI GİDERİM

Sevgin ecelim olup alırsa canımı,
Alır başımı giderim al diye, diye.
Aşkımla oynarken zille etek tamamda,
Alır başımı giderim şal diye, diye.

Ardından koşa, koşa düştüm bitkin; bitap,
Sevgimi yazsam ne defter alır, ne kitap,
Seninle yaşadıklarım olsa da serap,
Alır başımı giderim çöl diye, diye.

İstesen de artık buralarda duramam,
Kalbimi kırdığını asla unutamam,
O güzel siyah saçlarını tutam, tutam,
Alır başımı giderim yol diye, diye

Kimsesiz bir öksüze benzer benim halım,
Kader vurdu kırıldı kanadım kolum,
Kalmadı hayatta tutunacak bir dalım,
Alır başımı giderim dal diye,diye,

Zamanlı, zamansız dönüp ‘’ – Git..’’ diyeceksen,
Ellerim böğrümde bırakıp gideceksen,
Viran halime bakıp, bakıp güleceksen,
Alır başımı giderim gül diye, diye.

Benimkisi deniz değil kader vurgunu,
Vücudumda beden değil gönül yorgunu,
Söndürmek için yüreğimdeki yangını,
Alır başımı giderim göl diye, diye.

Başımda pare, pare sevda bulutları,
Kalbimde deli dolu hasret duyguları ,
Sevgi peteğinde olsam yalnız bir arı,
Alır başımı giderim bal diye, diye.

Ne yapalım ki oldum aşkının esiri,
Bu sevdanın yapılmaz tarifi; tabiri,
Öldür amma hor görme bu garip fakiri,
Alır başımı giderim mal diye, diye.

Zaman teknesinde hasretle yoğrulurken,
Aşkın ateşinde tutuşup kavrulurken,
Hayatın tozlu yollarında savrulurken,
Alır başımı giderim yel diye, diye.

Bahtımın kem yazısı yazılmış anlıma,
Sevdanın közü, ateşi düşmüş gönlüme,
Hasret kılıcını acımadan boynuma,
Alır başımı giderim çal diye, diye

Dünyada kendini kimsesiz sandığın gün ,
Çaresizliğin ateşinde yandığın gün,
Muzaffer’im deyip adımı andığın gün,
Alır başımı giderim gel diye diye.
Muzaffer Boz