Ey Gök Tengri!
Biz bir deryaydık onun sözleri uğrunda,
Kaptanız binlerce kelimelerin uykusunda.

Âlem işitse bizi, şu fani dünyada
Diz çöken, alnı secdeye varan gençleriz
Hudutlarını rüyalarıyla çizen ümmetiz...

Kör eyler bizi, üç adım ötedeki hakikat denizi
Uğruna feda edilen firuzan misali
Cihana tebessüm eyleriz Gök Tengri...

Onun sarayında padişah olduysak bile,
Göklerden gelen bir söz misali gözlerinde
Kelâm-ı derviş olduk peykân-ı bülbül ile.

Ey benim gönül dilim!
Şu avare-i ben, hüsrana mahkum oldum,
Nihayetinde kor ataşlarda yanıp tutuştum.

Kurtulmak bir çare mi soruyorum kendime,
Her gece, her dilde, her ozanın sesiyle...

Sabah ezanından yatsıya doğru giderken
Her nefes alışımda uykuya dalmaya başlarken,
Soruyor sinem bana üç adım ötede kendi kendine
Sence cennet kokan gülüşlerde saklı mı o sinem?
Sence Payitahtını unutmuş mudur şu avare-i ben?
...

LARDES SYMPRA