İki sevdiğim vardı, yüreğimde ülkümdü
Vatanım ve cananım dilimde de türkümdü
Korkmadan haykırdığım söz “Ne Mutlu Türk’üm ” dü
Yıkıldık mı sanıyorsun sindik mi azar azar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

İki öpücük diye titremedi dudağım
Harama kapalıdır seçicidir kursağım
Şehitlerin hakkıdır evim barkım ocağım
Var mı şehitlerime dar gelmeyecek mezar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

Mukaddes bildim aşkı gönül yandıkça pişti
Vatanıma ameleydim elim yüreğim şişti
Milletin ciğerine bak kor ateşler düştü
Hayal oldu yaşamak yanıyor çarşı pazar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

Sevdiğimin hasreti gizli seldir akar
Yılan yılandır bugün sokmasa yarın sokar
“Yangın var!” dedikçe bir ateş daha yakar
Vatan elden gidiyor o söyleyene kızar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

Sevdiğim ayrılığın acısını tattırdı
Köye çoban tutmuştuk meraları sattırdı
Adam yerine koymam gönüldü yok hatırdı
İt olmayan bozkurtlar sinsi oyunu bozar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

Canımın yarısını koydum kara toprağa
Mazlumlar elbet kalkar silkinerek ayağa
Damga nasıl vurulur görürsün o gün çağa
Sanma zulüm tezgahı uzadıkça uzar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

Ağıtlar ezberlettim davuluma sazıma
Canları feda ettim Ay’ıma Yıldız’ıma
Vatan size emanet hep diyorum kızıma
Görürsün hainleri kendi kabrini kazar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!

Ömrümün kalanını aldı hasretim çilem
Çığlığı duymuyorsa zihni çürümüş kalem
Sayenizde yaparken “Mutlu azınlık!” alem
Boğacak sizi elbet aldığınız intizar
Yakında kaçmaya yer arayacak işgüzar
Yazar olsan ne yazar şair olsan ne yazar!
U.Ü.