Gidişinle durdu akrep ve yelkovan
Ayağına takılan özgürlüğün prangalar
Bir akşam kaybolurken seninle zaman
Sokak lambalarına asıldı uykular

Yalnızlığımın tam orta yerinde koparılıyor
Gurbet geceleri ayrılığa bölünüyor
Bakışlarım kör kuyulara zincirleniyor
Gözlerimde akşam rengi bir özlem

Sensizken, ne anılar çekiliyor ne zaman
Ne de yaşam denen işkence
Şimdi yalnızlığım birde hayalin
Grubun kızıllığı ve seni yudumluyorum

Esaretin vurulmuş bileklerime
Bir hücredeyim sensiz, gözlerinsiz
Koparmak istiyorum ayrılık zincirlerini
Ümitler yeşertmek istiyorum gözbebeklerimde
Bizimde doğacak sabahlarımıza Güneş !

Bir rüya görürüm çoğu geceler
Sen yanımdasın hiç geçmemiş zaman
Mutlu bir kuş gibi o an yüreğim
Her rüyadan sonra o sensizliğim
Bitmiyor, bitmeyecek ki erimekteyim !
*

Günay Koçak 30. Eylül . 2022