Hatıramda hep yüzün
Ara sıra da olsa
Rüyama bir gel süzül
Ya da çıkıver karşıma
Şaşırsın sana hasret gözlerim
Tutulsun dilim; bakışlarım konuşsun

Hazanda açar benim güllerim
Bu güz mevsimi de gel
Açıver şu sensiz kalan
Gönül bahçelerimde
Suskun şarkıları kalbimin
Yeniden canlansın coşsun
Bundan böyle açılsın artık
Yediveren güllerim

Bilsen nasıl özlediğimi
Belki gelirdin... belki engeller yolda
Şimdi hastayım yatıyorum
Sana bu satırları yazıyorum
Ama şimdi gelsen... iyi olurum inan
Off ! midemde bir ateş var... korkuyorum
Sanki dünya yanıyor

Penceremden bakıyorum
Nar dalları uzanmış camlara
Dün yoktu bak bu acılar
Şu an her şey kararıyor gözümde
Ama bir gelsen biliyor mu sun
Sıcacık bir çay alırım
Yanında reçelli ekmek
Çocuklar gibi mutlu olurum
Tuzla- buz olmuş dünyam işte
Yokluğunda içimde bir bulantı

Gelsen
Sen gelesin diye
Bana karalar giydiren
Kaderimle barışıyorum
Kırık ve küsmüşken her şeye.
Şimdi bir şiir yazıyorum aşkına
Beni hazan eden yokluğuna
Bu gece senin için seviyorum her şeyi
Gözlerimde ateşten yıldızlar
Dalamıyorum uykulara yürek çarpıntılarımdan

Ahraz bir sevda, şu seni soluyan
Hayallerim ise bana kalsın iç dünyamda
Kırık bir kalp bende bıraktığın gülüm
Güller yanıyor ; doğmayan güneş ışınlarında
İsyan ediyor yağmurlarım camlarda
Kurtulmak istiyorum artık hüzünlerden
Yorgunum yoruldum
Sensizliğinle bir de acımla
Kalakaldım ne çare...


Günay Koçak 29. Eylül . 2022