Ben bu harika şiirinize Peygamber Efendimizin bir hikayesiyle eşlik ederek yorum katmak istedim değerli şairim..
Bir cuma sonrası Peygamber Efendimize cami eşrafından birileri demiş ki sen her şeyi bilirsin şu cuma eşrafından en cehennemlik kul sence kim bize gösterir misin. Peygamber efendimiz de birini gösteriyor ve sonrası dostlarıyla bir yerde oturmaktalar o esnada yoldan bir kadın geçer ve onun kötü yolda olduğuna dair sözler söylerler ve kişi bir diğer kişi sen der nasıl böyle bir şey söyleyebilirsin gözlerinle gördünmü dinimizde gıybetin ne kadar günah olduğunu bilmez misin ki böyle konuşursun. Sonraki cumada Pygamber efendimize yine ayni soruyu sorarlar o da yine ayni kişiyi gösterir ama derler nasıl olur siz geçen cumada da yine ayni kişiyi göstermediniz mi o da diyor ki geçen gösterdiğimde evet günahkardı ondan öyle dedim ama cuma sonrası edilen sohbette sizler bir bayanın gıybetini yaparken size engel oldu ve hakkında hiç kötü bir kelime kullanmadı o bayanla ilgili işte bundan bugün o Rabb'im katında Cennet'lik oldu der. Bu rahmetli anneciğimin anlattığı bir hikaye idi şimdi şiirinize uyduğu için ben de paylaşmak istedim. Ve siz de ne kadar güzel bir konuya değinmişsiniz bunun için nahif yürek sesinizi gönülden kutluyorum değerli şairim.
Her daim sonsuz saygı ve selamlarımla...

Yüreğine sağlık üstadım duyarlı kaleminizi kutluyorum bir insan namusluysa şerefliyse insandır değilse Kuran'ın tabiriyle mahlıktan da ( hayvandan)aşağı yaratıklardır tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim Allah’a emanet olunuz esen kalınız

Özkan Hocam öncelikle bir birey olarak size teşekkür ederim.

Bir insan ne için yaşar?

Rahmetli babamın bana öğrettiği gibi:

Haysiyeti ve şerefi ve namusu için yaşar ve yaşatır da umudunu.

İnsan kendinden mesuldür ve tek doğru vardır hayatta ve işte bir ömür izini sürdüğüm o tek doğru.

Görünürde herkes bir numaralı Mümin ve insan.


Yaşaya yaşaya insan nelere tanık oluyor ve güven duyuyor insan ve yanılıyor da ve canı yanıyor:

DERT DEĞİL


MADEMKİ ALLAH VAR GAM YOK.


Sözcükler teleffuz edilen ve gerçekler saptırılan.

İnsan ivedilikle inanıyor karşısında kim varsa çünkü insan kendi gibi biliyor herkesi.

Bunu bilir bunu söylerim bunu yaşarım yaşadım da.

Hep yanıldım değerli hocam ama yanıltmadım.

İnsanlar yalan söylemekle kalmıyor inancını bile düzgün yaşamıyor ama ulu Rabbimiz her şeye insanların içinden geçenlere olan bitene de vakıf.

Kanmak olası canımız yansa da biz asla taviz vermeyeceğiz doğrulardan değerlerden.


Namus insanın şerefi ve çamur atmak olası ama güneş asla balçıkla sıvanmaz.

Kadın ya da erken öncelikle samimi bir iman gücüne sahip olmalı insan ve Allah korkusuna Allah sevgisine.


Allah korkusu olmayan insanları Allah bizden uzak tutsun.

Var olun değerli hocam.

Alnının akıyla yaşadı mı insan onu hiç kimse hiç bir şey yıldıramaz yeter ki tek dostumuz yüce Rabbimiz olsun ve tek şahidimiz.


Sonsuz saygı selamımla efendim