0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
314
Okunma
Dünyanın
tüm ışıkları
söndüğünde
bağrındaki
ateşi dindiğinde
dünyanın
bir gözlemcinin
yarı-hüzünlü
ama bilge
tavrıyla
geçmiş günleri
yüzümüzde
tekrar o günlere
dönmek istemeyen
bir gülümsemeyle
konuşacağız
sarhoş olup
uzayda
dolanacağız
aylak aylak
aşklarımız
aklımıza gelecek
yanımızda
aşıklarımızla
ve insan
aynı anda
çok kişiye aşık
olunabileceği tuhafını
esnek bir yadsımayla
kabüllenecek
herkesin şair olduğu
fakat kimsenin
şiir yazmadığı
Samanyolu’nda
bir köylü kadar
kafası rahat
yarını güneşin
ışıklarına
düğümlü
bir cümbüşün
orta yerinde
yaşayacağız
ölüm
bir festivalin
sonsuzunda
acısızlığa
giden yoldur.
İlker ÖZDEMİR
5.0
100% (1)
