3
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
628
Okunma
Dışardan mı kitledin kapıları giderken
Ne açıp çıkabildim, ne de bir gelen oldu,
Tek bir gül bırakmadın nasıl kıydın severken
Çiçeklerimi geçtim, toprağım bile soldu.
Tüm resimler yırtılmış, dağılmış çerçeveler
Perdeler çıkarılmış, kırılmış pencereler
Her vuruşunda saat, ibrede işkenceler
Anladım bu terk ediş, bu gidişin son oldu.
Bir gölge arar gibi her nefes yokladığım
Çıkıp gelirsin diye bakıp sayıkladığım
Gece gündüz bir ümit seyrinde ağladığım
Ceketin omuzunda, çekip gittiğin yoldu.
Günbegün ölüyorum sanma alışacağım,
Bedenim yaşasada, ruhumun vakti doldu.
5.0
100% (8)
Cevap Yaz