Gözler buğulanmış yürekler mahzun
Bilinmeze doğru yol alıyordu
Önünde çileli bir yol var uzun
Yürüdükçe hasret çoğalıyordu

Çıkip sevr dağına vasıl oldular
İki gece üç gün orda kaldılar
Arkadaşı dedi " aha geldiler"
"Korkma Allah bizimledir". diyordu.

Tedbir amacıyla yaparken plan
Ebu Bekr’in canın yaktı bir yılan
Uyanıp söyletti " nedir bu olan"
"Seni seyretmemi engelliyordu.."

Şafak söküp sona ermeden gece
Ýüŕüduler güneş doğmadan önce
Dağlar ardı sıra baktı öylece
O dost bu diyari terk ediyordu...

Müşrikler geride düştü telaşa
Engel olmak için verdi baş başa
Haberler salındı dağlara taşa
"Bulana ödül var" diye duyurdu

"Yeni bir mekana konarsa heyhat
Davası orada bulacak hayat
Güçlenir gelirse bırakmaz rahat"
Kimse böyle bir son istemiyordu

Mükafatı haber alan Sureka
Dedi ’bulmalıyım onu mutlaka"
Düştü peşlerine iz baka baka
Yaklaştıkca atı tökezliyordu.

Yetişecek gibi oldu bir ara
Atın ayakları battı kumlara
Gördü mucizeyi o aşikâre
Şimdi avci iken av oluyordu.

Dedi "hakikati gördüm el aman
"Artık yüreğime nakşoldu iman
Yolunda hizmete hazırım heman."
Gördüğü sırlari setrediyordu

Sadık dostu Ebu Bekir yaninda
Bazan ardındaydı bazan önünde
Yaklaşacak bir tehlike anında
Muhafız olmayı hep istiyordu

Kubeyd ’de yaşardı o Ümmü mabed
Yolcuya verirdi hurma ile et
Ikramı severdi cömertti elbet
Bu sene bir kıtlık hukmediyordu

Çadıra geldiler nurlu yolcular
Dediler elinde "ikramlık ne var
"Yiyecek içecek ne varsa çıkar"
Şimdi ne yapacak bilemiyordu.

Ne bilsin köyune bereket yağdı
Hanesine rahmet güneşi doğdu.
Elleriyle cılız koyunu sağdı
Sanki pınar gibi süt akıyordu...

Ebu Mabed akşam eve gelince
Gündüz olanları merak edince
Anlattı olanı hep ince ince
Sanki olanları seyrediyordu..

Dedi ki "Yetişip onu bulmalı ,
Elbet bu mübarek biri olmalı"
Sanki arı idi aradı bali
Gördü ki yüzünde nur şavkıyordu

Günlerce gittiler yorgun aç susuz
Gündüzleri yolda gece uykusuz
Değildi yürekler gerci umutsuz
Yürüdükçe yollar uzalıyordu

Günler sıralandı hep saat saat
Her can gösteremez bu işe takat
Hasret sarmalının içinde vuslat
Medine günlerdir yol bekliyordu
.
Yolculuk son buldu eylül ayında
Şimdi misafirler Kuba köyünde
Meraklı müminler bunu duyanda
Gelip etrafına toplanıyordu.

Günler önce haber alan ahali
Yollara düşmüştu sebebi belli
Kul Hakkı seyreyle bu coskun eli
"Veda tepesinden ay doğuyordu.."