Gelene gidene bir bak
Ömür işte öyle bir şey
Kafana bunları bir tak
Ömür işte öyle bir şey

Kendinde marifet sanma
İsterim kardeşim yanma
Yaramaz şeytana kanma
Ömür işte öyle bir şey

Tekten başladın çoğaldın
Evvel bal veren oğuldun
Bir zaman geldi kovuldun
Ömür işte öyle bir şey

Makam mevki geldi geçti
Dostlar çok kahveni içti
Onların bir çoğu hiçti
Ömür işte öyle bir şey

Ecdadın öldü bilmedin
Kendince dersler almadın
Asla gözyaşı silmedin
Ömür işte öyle bir şey

Zaman geldi vakit çattı
Beyninden bir pıhtı attı
Malın mülkün seni sattı
Ömür işte öyle bir şey

Yüzün gözün rengin soldu
Sana yananlar çok oldu
Dört kollu seni de buldu
Ömür işte öyle bir şey

Her şeyin seninle geldi
Sevenlerin rengi soldu
Kabirin dostlarla doldu
Ömür işte öyle bir şey

Kaderin kabire itti
Hepisi bırakıp gitti
Üstüne toprağı attı
Ömür işte öyle bir şey

Vakit geldi kalkamadın
Eyvah dedin bakamadın
Sen çukurdan çıkamadın
Ömür işte öyle bir şey

Malın mülkün kime kaldı
Kimler eksik fazla aldı
Ardından rahmet mi saldı
Ömür işte öyle bir şey

Defter açıldığı zaman
N’olur deme sakın aman
Hani her şey sendin taman
Ömür işte öyle bir şey

Acunda eserler bırak
Kefenle çukur çok kurak
Arkadaşın olsun burak
Ömür işte öyle bir şey

Helalinden kazan harca
Dağıt bol bol girme borca
İnanma Toni’ye Corca
Ömür işte öyle bir şey

Yazarım kalemim susmaz
Haram yiyen hemen kusmaz
Acun her kes kulak asmaz
Ömür işte öyle bir şey
Acun hayat böyle bir şey

Selahatin ACUN’un
kaleminden hayata dair serzenişler. ✍
DÖRT AĞUSTOS İKİBİNYİRMİİKİ/ADANA