Bir yürekten uğurlanan sumru baş,
Dönse bile ağırlanmaz unutma.
Tendürek ten yuvarlanan yumru taş,
İlk yerine asla varmaz unutma.

Ezilen sırtüstü yere yatıp da,
İsyan eder kaşlarını çatıp da;
Hiçbir insan bala tuzu katıp da,
Gerçek şu ki asla karmaz unutma.

Boşalınca erzak dolu kilerler,
Temiz tutup her yanını silerler;
Dünyamızsa hem döner hem ilerler,
Gerçek şu ki asla durmaz unutma.

Söyler isen küfür dolu sözleri,
Yüreğinde hissedersin közleri;
Zevk alarak yapılan iş gözleri,
Gerçek şu ki asla yormaz unutma.

Yolcu yerken çay başında tostunu,
Tilki gizler kem gözlerden postunu;
Dürüst insan doldurup da dostunu,
Gerçek şu ki asla kurmaz unutma.

Hasret çeken öldüğünü sanar da,
Sitem etmez kalp yarası kanar da;
Kırgın insan can özünü anar da,
Gerçek şu ki asla sarmaz unutma.

Alptekin Yazar