MEZARSIZ ÖLÜYE

Elim kolum bağlı, ayağım prangalı,
Bir sen değilsin ki kendinle kavgalı,
Hepimizin başı dumanlı. Hayat dalgalı!
Gülemem gülüm, yoluma atıldı ağlar,
Bunu da bil ki kimi gözünden kimi gönlünden ağlar.

Ayağına tûrâp oldum, yetmedi.
Ne kadar ittiysem bir adım gitmedi.
Ektiğim çiçekler sende bitmedi.
Vazgeçtim senden, geçti o çağlar,
Ben sussam da içerim çağlar.

Omzumdan yol verdim, ezip geçtin.
Gönlüme gül ettim, üzüp geçtin.
Bir de utanmadan göz süzüp geçtin.
Erkenden sararıp soldu bağlar,
Hoyratça yoldun, koptu tüm bağlar.

Bir lokma ekmek, bölünür de yenir.
Bizim buralarda nanköre "ekmeksiz" denir.
Kalbi kara haramzâde, helâlden de zehirlenir.
Geçit vermez bundan sonra gururdan dağlar,
Kapandı eski yaralar, beyhûde dağlar.

Herkesin bu dünyada bahtı açık olsun, ak olsun.
Herkesin yolu aydınlık olsun, pak olsun.
Yolun sonunda mahşer var, mîzan kurulsun, hak olsun.
Ölen öldü, çok yaşasın gönlümde kalan sağlar.
Mezarsız ölen de gönlümde kalan da benim ben olmamı sağlar.

Hamiyet Su Kopartan ✍️
22 Temmuz 22