Yaz mevsiminde, çıkarlar yaylaya
Toprak misk kokusu, salar havaya
Taştan evleri, uyumlu doğaya
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Yamaçlarda renk renk, çiçekler açar
Yayla kuşu, keklik, yuvadan uçar
Bir başkadır burda, kışı ilkbahar
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Kuzu pınarında, kesilse sular
Çörten de kurumuş, olsada yollar
Bir yolunu bulur, burda oturanlar
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Kader çiçeğinin, bittiği yerde
Kanlıca mantarı, ayak dibinde
Yığın taşlarının, tam eteğinde
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Anadan ayrı, kuzular meleşir
Dumanlıdır dağlar, başa güreşir
Dağılır gam kasvet, aşk tazelenir
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Dua bekler burda, şu yalnız mezar
Terk edilmiş sanki, yüreğim sızlar
Geçiyor ömrümüz, mevsim sonbahar
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Küsmüş bize doğmaz, sabahyıldızı
Oynamıyor tura, gelini kızı
Dalında kurumuş, dökülmüş mazı
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Kebair büyükler, göçüp gittiler,
Çarptılar kapıyı, sitem ettiler.
Dağı, taşı sessiz, konmaz leylekler
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Eylül sonu yaprak, dökümü başlar
Basılmış peynirler, kalaylı kaplar
Ayrılmak zordur, akar gözden yaşlar
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Kul Ahmed-i, şiir yazdı yaylada
Geçmişi yâd ettim, yığın taşında
Kimler gelip geçmiş, hep hafızamda
Kanlıca yaylası, bekliyor bizi

Ahmet Ali Canbaz 28/06/2022