Seni bekliyorum öylece,
bıraktığın gibi yani.
Yetimliğim/öksüzlüğüm bile zoruma gitmiyor,
saat on ikiyi vurduğunda duyduğum yalnızlık kadar.
Kah şehri turluyorum bir başıma,
kah oturuyorum bir deniz kenarında.
o kızdığın sigaram var ya!
Aksesuarım gibi hep dudaklarım da.

Seni bekliyorum öylece,
bıraktığın gibi yani.
Her şeye alıştım,
arkadaşlarımın yok oluşlarına,
dostlarımın vefasızlığına.
Bir tek sensizliğe alışamadım bu şehir de.
adı konulamaz yalnızlığımın,
hep elem
hep hüzün
kurşun gibi daha derine
daha derine işliyor gün geçtikçe.

Seni bekliyorum öylece,
bıraktığın gibi yani demek isterdim,
ama her gün biraz daha çöküyorum,
biraz daha bitiyorum hiç gücüm kalmadı.
gel demeye de cesaretim yok artık,
sen istersen yine de gelme
ama bil işte neler ettiğini.
seni bekliyorum ben, öylece.