Ağzından çıkanı kulağın duysun
Kendine gelesin hadsiz efendi
Çalıp çırptığınla şiş karnın doysun
Bendine gülesin hadsiz efendi

Yıllar seni belli çok çok şişirmiş
İnsanlığın almış sözle pişirmiş
Çok konuşan çenen gözden düşürmüş
Kendini bilesin hadsiz efendi

Nasibin kalmamış insan olmaktan
Nasırlaşmış yürek belli çalmaktan
Vicdanda kalmamış hülle bulmaktan
Derdine dalasın hadsiz efendi

Dostum dediğine karalar çalar
Aldığı her şeyi yok sayıp dalar
Onu tanıyanlar ecdadın sular
Düşünüp bulasın hadsiz efendi

Üstünden çulu al beş para etmez
Duyguların alır bu karga gitmez
Acun’um pislik çok insanlık yetmez
Ateşle dolasın hadsiz efendi
Cehennem olasın hadsiz efendi

Selahattin ACUN’un kaleminden✍
YİRMİİKİ HAZİRAN İKİBİNYİRMİİKİ/ADANA

Bu eser;
zor zamanlarında kardeşim diyerek yaklaşan, biti canlandığında insanlara çamur atmaktan imtina etmeyen duyarsız yüreklere gelsin.