Fakirlik diz boyu çektin çileyi,
Sağır deyip seni kırdılar babam.
Yıllarca çalıştın bilmedin hileyi,
Sırtına yükünü vurdular babam.

Ektiğin üç tarla bize yetmedi,
Arazi dar kurak ekin bitmedi,
Şehre göçerken çul para etmedi.
Bazende garip hor gördüler babam.

Dağın başında yandı yüreğin,
Elinden düşmedi kazma küreğin.
Bitti dünya denen ömür süreğin,
Kırk yıl sonra hesap sordular babam.

Duvarda asılı siyah tesbihin,
Kimseyi kırmazdı özlü teşbihin.
Sevgiye açıktı her zaman zihin,
Sözlerini hayra yordular babam.

Gelenin geçtiği bu dünya hanı,
İnsandan alırmış sevdiği canı.
Hâkk vâki olunca yaşadım anı,
Tenini kefene sardılar babam.

Tam yirmi iki yıl geçti aradan,
Yazımızı böyle yazmış yaradan.
Kan sızar ayrılık denen yaradan,
Altına toprağı serdiler babam.

Dindari söyledi döktü içini,
Aklından çıkarmaz vuslat göçünü.
Gönlünde terk etti neden niçini,
Abim anam sana vardılar babam.
vardılar babam.

Dindari/Osman Dindar/Kargı 22 Haziran 2020

Ruhun şad mekanın cennet olsun babam.