Son-bahar demiştim yüreğime geldiğinde
Şimdi Fizan kadar uzaklardasın
Bırakıp gittin ardına bile bakmadan
Ümitlerimi yaktın, tarumar ettin hanemi
Sözleşmemiz bir ömürdü bir yastıkta
Perişanım, gözlerde yaşlar, karardı dünyam...

Hayal etmiştim seninle Eyüp tepesinde
Bir çay bahçesinden uzanacaktık İstanbul’a
Sultan Ahmet, Ayasofya, Yerebatan
Fatih’in feth ettiği tepelerden Ötüken’e
Tanrı dağlarının cennetinde gezinecektik
Düşlerim yarıda kaldı, kül oldu Kaf dağımız...

Sardunyalar, menekşeler, mor zambaklar
Açmıştı bağrımızda dört mevsim
Emirgan koyunda keyifle demlenmiştim
Bir türkü tutturmuştum sevda yanığı
Sandalla mavi sularda gezinmiştik
Mavi gül bahçesinde öpmüştüm alnından...

Hayat güllük gülistanlıktı adımlarken aşkı
Kollarımda sıcacık güneştin batmayan
Gecelerin ayazında tenimdi üşümeyen
Sendin gülüşünle yedi iklimi birden yaşatan
Yaz içinde andıkça seni titrer yalnızlığım
Son-bahar demiştim yüreğime geldiğinde...

Zafer Direniş
...

Hazan sardı yüreğimi. Gel bahar güneşim ol...