Hayatımız bir filmdi, son sahnesi çekilen.
Bu kez rol yapmıyorduk,esastı yaşananlar.
Gönül bahçelerine, kurumuştu ekilen.
Bu duyguyu bilirler, gam keder kuşananlar.

Bambaşka bir sahne bu, hiç bir şeye eş değil.
Çok acı bir hakikat, hayâl değil düş değil.
Başına gelmeyenin, bileceği iş değil.
Sahilinde dalgalar, boyunu aşan anlar.

Yıllarca el eleyken, artık el oluyorsun.
Yüzünden kan çekilip,tamamen soluyorsun.
Gözlerin pınar olup,geceyi suluyorsun.
Halini senin gibi, tebdili şaşan anlar.

Okur geçer anlamaz,keyfi yerinde olan.
Sadece bir şiir der, o dur aklında kalan.
Oysa hırsızdır zaman, mutlulukları çalan.
Tahammül sınırını, zorlayıp taşan anlar.

Kalemi kırılıp da hükmü verilenlerin.
İnfazı kesinleşip,mührü vurulanların.
Yüreğine sallanan, sehpa kurulanların.
Neler hissettiğini, bu derde düşen anlar.

(Onuncuköylü-İsmail SIKICIKOĞLU)